mércores, 8 de maio de 2013

O primer día de colexio de Richard


Hoxe vos vou falar sobre o meu primer día no cole:
O primer día de colexio todo o mundo o soe recordar como algo malo e inxusto, xa que moitos nenos choran por entrar por primeira vez nun lugar onde lle van poner normas, horarios, as veces castigos...
Hoxe fun a casa dun amigo meu; un amigo de confianza. Bruno e eu nos coñecimos o primeiro día de colexio, son unha de esas amistades que comenzan con gritos de chorimiqueo ao comenzar as clases, unha de esas amistades que comenzas chorando pero despois de cinco minutos olvídasche de todo e comenzas a rír sin parar; en definitiva un amigo de verdade. 
O outro día fun xogar a casa de Bruno, e despois de estar un bó rato xogando coa play-station, despois ir o xardín a xogar ao fútbol, correr por toda a casa mentras nos escondíamos... (xogos normales aos que xogas cando eres pequeno); despois de xogar a todo iso se nos ocurriu ver uns álbuns de fotos. Alí estaban moitas fotos de Bruno e mais eu xa que as nosas nais fiexéronse moi amigas, e sempre levaban a cámara para fotografiarmos ao entrar no colexio. empre estabámos alí, na porta da entrada do colexio posando, sempre igual... Logo volvamos o meu primeiro día de colexio encontreime con el na porta (e por suposto houbo unha foto) despois subimos as pequenas escaleiras que nos levarian ao lugar onde pasariamos o noso primer ano de clase no colexio. Nos tocou a clase de "3 anos B". Alí Bruno e mais eu nos encontramos on mais nenos da nosa idade (uns mais altos outros mais baixos, alguns con maior mentalidade...) Ese mesmo día fixemos outro amigo (Felipe); era un neno máis alto cá nos, rubio e de ollos azuis... (claro que con este físico Felipe xa ligaba asta cando tiña 3 anos... xa vos imaxinades com está agora...) Pasamos o día no colexio xogando e coñecendo a nenos... A ultima hora tocou o timbre e baixamos as escaleras polas que subíramos e alí fomos a porta d colexio onde nos recollerían as nosas nais (con a cámara en mano... houbo outra foto na salida) e despois nos fumos a casa.
Bruno e mais eu.



Ningún comentario:

Publicar un comentario